PRACTICUM 1: lan kooperatiboa

Ikasgelako antolamenduan fijatu naiz eta mahaiak binaka daudela ikusi dut, nahiz eta azken egunean "U" forman jartzeko esan zien. Ondorioz, irakasleari antolamendu horri buruz galdetu nion.

Berez, ikasleak lau pertsonako taldeetan egon beharko zirela esan zidan, baina gela honetan hain talde handietan lanean aritzea zaila egiten dela azaldu zidan, ikusi dudan bezala, oso talde mugitua baita. Ondorioz, binaka jarri zituen, izan ere, talde-lanari garrantzi handia ematen dio eta ez zuen nahi ikasleek taldean lan egiten eta elkarri laguntzen ez ikastea.

Beste aldetik, joku-kooperatiboak egiten dituzte: elkarri lagundu behar direnekoa, pertsona batek bakarrik irabazten ez duena, baizik eta denek irabazten edo galtzen dute, eta horrela elkarrekin lan egiten ikasten dute ondo pasatzen duten bitartean.

Horrez gain, klasekideen artean arazo eta gatazka ugari izan dira aste honetan zehar (irakasleak dionez kurtso hasieratik ere izan dira). Horri konponbide bat emateko saiakeran, "Errespetuaren aldeko kontratua" prestatu genuen ikasleek elkarrekin eta gainerako pertsonekin ongi aritzera bultzatzeko. Kontratuaren arabera, elkarri errespetua izan behar diote, lagundu eta ondo tratatu, eta hori betetzen ez denean, elkarri kontratuan jartzen duena oroitarazi beharko diete eta horrez gain gometxa gorri bat jarriko dugu.
Hori guztia azaldu eta errespetuari buruz eta izan beharko luketen jarrerari buruz hitz egin ondoren, bakoitzak kontratua sinatu egin zuen eta ikastolako zuzendaria ere etorri zen klasera, kontratua sinatu eta ikasleekin pixka bat hitz egitera.

Arazoa konpontzeko oso ideia ona iruditu zait, ikasleek elkarri lagundu eta kontratua oroitaraziz, jarrera aldatu eta hobetuko baitute.

PRACTICUM 1: sentsazio ez hain gozoak

Egunak aurrera doaz eta ikasleak pixkanaka ezagutzen ari naiz. Ikusi dudanez, oso klase mugitua egokitu zait, umeek ez dakite isilik eta haien lekuetan eserita egoten, ez dira ordu guztia eserita eta atentzioa jarrita klasea jarraitzeko gai.

 Irakaslea aldiro errieta egiten aritzen da, baina irakaslea joaten denean eta nirekin geratzen direnean zintzoago egoten dira. Hala ere, arreta galtzen dute eta etengabe jolasean aritu nahi dute; horrez gain, hainbat froga egin dituzte: euskarakoa, matematiko-logikoa, ingurune... eta ikusi dudanez, ikasle hauek ez dute behar bezain beste ikasten etxean. Egia da kasu ezberdinak daudela gelan, izan ere badira 4 edo 5 ikasle lan egin eta emaitza onak atera dituztenak, baina orokorrean nahiko jarrera "pasota" dago.

Baina, egun batean, azken orduan nirekin bakarrik geratu zirenean gelan sartu eta batzuk gauzak botatzen hasi ziren, beste batzuk oihuka, besteak ez ziren isiltzen... Orduan nik isilik egoteko eskatu nien, klase-ordua zela azalduz eta bakoitza bere lekuan eseri behar zela. Hala ere, ez zidaten kasurik egin eta errespetu falta ikaragarria iruditu zitzaidan. Momentu horretan, ingeleseko irakaslea iritsi zen eta egoera ikusita oihu batzuk bota zituen eta argiak itzali. Ni aunitz urduritu nintzen ikasleen aldetik niganako horrelako jarrera ikusita eta gelatik irten behar izan nuen momentu batez.

Horren ondotik, ikasleekin hitz egin nuen eta jarrera hori onartuko ez nuela azaldu nien. Ez nuen uste horrelako errespetu falta izatera iritsi zitekeenik eta hain gaizki sentiaraziko nindutenik ere ez. Baina, hemendik aurrera badakit horrelakorik gertatzen bazait nola erreakzionatu behar dudan.

PRACTICUM 1: LEHENENGO EGUNA

Iritsi da eguna. Praktiketan hasi naiz Herri Ametsa ikastolan, 4.A ikasgelan egonen naiz hilabete batez.

Hasieran urduri nengoen, ez nuen ikastola ezagutzen, irakasleak, ikasleekin lehenengo harremana... Baina ikasgelan sartu eta bertako tutorearekin hitz egin ondoren eta umeak ikustean urduritasunak alde batera utzi nituen eta momentuaz gozatu eta ikasten hasi nintzen.

Ikasleak inolako lotsarik gabe hurbiltzen ziren niregana eta galderak egiten zidaten: "Nor zara? Nola izena duzu? Zer egiten duzu hemen? Noiz arte geratuko zara?". Horrek aunitz harritu ninduen, izan ere nik haien adina nuenean oso lotsatia nintzen eta ez nintzen ezezagun bati lotsarik gabe hitz egitera ausartzen.

Klaseak hasi ziren eta azterketak zituzten lehenengo eta bigarren orduan, beraz mahaiak banandu eta azterketa egiten hasi ziren. Orduan, irakaslea eta nik haien zalantzak argitzen saiatu ginen eta lagundu egin genien. Horren ondotik atsedenaldia iritsi zen, eta momentu horretan bertze gauza batek harritu ninduen; txirrina moduan betiko soinu horietako bat izan beharrean musika erabiltzen dute ikastola horretan.

Atsedenaldiaren ondoren udaltzain bat etorri zen gelara eta bide-heziketa izan zuten ikasleek. Udaltzainak joku eta ariketen bidez eguneroko istripuak eta egoerak sahiesten irakatsi zien eta ikasleak oso adi egon ziren.

Bazkaldu ondoren ingelesa zuten, baina umeak klasera sartzean oso aztoratuta zeuden eta isiltzen ez zirenez ingeleseko irakasleak argiak itzali egin zituen; dirudienez hori egitean, ikasleek badakite gaizki jarduten ari direla eta bakoitza bere lekuan eseri eta isildu egin behar direla.

Azkeneko klasea haien tutorearekin izan zen, baina errespeturik ez diotela konturatu nintzen, izan ere ez dira isilik egoten eta nahiz eta irakaslea zerbait azaltzen egon, ez dute jaramonik egiten.

Eguna amaitzerakoan, irakasle batek baino gehiagok oso klase mugitua egokitu zaidala erran zidaten eta behar bada gogorra egingo zaidala, baina nire ustez modu honetan gehiago ikasteko aukera izanen dut.
Aipatu beharreko beste gauza bat, umeek nire izena erraterakoan izan dudan sentsazioa da; zalantzaren bat zutenean edo laguntza behar zutenean nire izena errateak oso sentsazio polita sortu dit, eta zerbait azaltzen nienean ulertu egiten zutela ikusteak poztasun handia sortu dit ere bai.

PRAKTIKALDIRAKO IDEIA

Praktikaldi honetan umeekin lantzeko izan dugun ideia argazkiekin loturik dago. Ikasleei haientzat garrantzitsuak diren gauzei argazkiak ateratzeko eskatuko diegu (familia, animaliak, objektuak, lagunak...)

eta gero lana ziklo bakoitzera moldatuko dugu.

Lehenengo zikloko haurrei, argazkiak imprimatu eta kartulina batean itxekitzeko eskatuko diegu eta argazki bakoitzaren azpian zer den idatzi beharko dute ere bai.

Nagusiagoei berriz lan konplexuagoa eskatuko diegu. Taldetan jarriko dira eta denen artean lortzen dituzten argazkiak erabiliz, batzuk aukeratu eta istorio bat asmatu beharko dute, horretarako ordenagailuko programaren bat erabili beharko dutelarik (prezi, movie maker...).

Maialen Ansuategi, Ariane Arrieta, Mirari Arteaga, Libe Alvarez eta Maialen Arrieta.

ARGAZKI ELKARRIZKETA

Gezurra dirudien arren, gaur egun errealitate faltsu batean murgildurik bizi gara. Momentua bizi eta inguratzen gaituenaz gozatu beharrean, pantaila batzuen atzean ezkutatzen gara eta benetan inporta duena ahazten dugu. Familiarekin egotea, lagunekin ongi pasatzea, mendira joan eta kirola egitea, musika entzun eta gure sormena aske uztea... ez ditugu horrelako gauzak baztertu behar. Beraz, idatzi honetan teknologiak eta aparailu hauek alde batera utzita, zer egitea gustuko dudan adieraziko dizuet argazki batzuen bidez.

1. MENDIA.
Mendi artean kokatutako herri txiki batekoa naiz eta beti gustatu izan zait mendira ibiltzera joatea. Niretzat deskonektatzeko modu bat da, aske sentitzen naiz eta paisai zoragarriez goza dezaket.

 2. LAGUNAK
Nire bizitzaren parte garrantzitsu bat. Momentu pila bat pasa ditugu elkarrekin eta oroitzapen politenetakoak beraiekin pasatakoak dira. Haien konpainiarekin ez dut deus gehiago behar, denbora oso azkar pasatzen zait eta hagitz ongi pasatzen dugu elkarrekin

 3. FAMILIA
Gaur egun, orduro gaude konektaturik; mugikorrarekin, ordenagailua... eta gero eta gutxiago egoten gara gure familiarekin solasean. Niri aunitz gustatzen zait nire familiarekin lekuak ezagutzera joatea, hitz egitea, egunean egin dudanari buruz hitz egitea... momentu horiek aprobetxatu behar ditugu.

4. DANTZA
Deskonektatzeko modurik hoberena niretzat dantza egitea da. Edozein dantza mota gustuko dut baino bereziki euskal dantzak gustuko ditut; duela urte batzuk dantza talde batean aritzen naiz (Erreka dantza taldea). Dantzaren bidez aske sentitzen naiz, aunitz animatzen dit eta hagitz ongi pasatzen dut.

5. BIDAIATZEA
Lekuak ezagutu, esperientzia berriak bizi, pertsonak ezagutu... aunitz gustatzen zait eta nahiz eta oraindik aunitz bidaiatu ez dudan, aukera dudan guztietan aprobetxatuko dut, izan ere hagitz esperientzia politak bizi daitezke.

6. MUSIKA
Musikak pozik sentiarazten nau. Egoera bakoitzean musika desberdina entzuten dut eta musikak nire eguneroko bizitzan parte hartzen du; musikarik gabe zerbait falta zaidala sentituko nuke, nire denbora pasa gustukoena baita dantzatzearekin batera.

7. ZIGA
Nire amaren herria da, 200 biztanle ingurukoa eta Baztanen kokatua. Ez da nire herria, baina hala ere kariño berezi bat diot herri honi; bertako jendea oso atsegina da, nire familia erdia bertakoa da eta herria kokatuta dagoen ingurua zoragarria da. Ahal dudan guztietan joaten naiz Zigara, lasai eta gustora sentitzen bainaiz bertan eta herri inguruko mendietara joatea gustatzen zait.

8. LIBURUAK
Munduaz deskonektatzeko beste modu bat liburuak irakurtzea da. Nire denbora librean aunitz gustatzen zait liburuak irakurtzea, istorioetan murgildu eta inguratzen nauenaz ahaztea, lekutik mugitu gabe bidaiatzeko aukera ematen baitigu irakurtzeak.

Portfolioa

Aupa!
Maialen Arrieta naiz, Elgorriagakoa (Nafarroa). 18 urte ditut eta duela urte bat hasi nintzen magisteritza ikasten EHU-n. Hau IKT irakasgaiko nire blog-a da, eta orain arteko lanetan zer egin dudan azalduko dut. Kurtsoan zehar lan desberdinak egin ditugu, batzuk indibidualki eta besteak berriz taldeka; gure taldea, Mirari Arteaga, Ariane Arrieta, Libe Alvarez, Maialen Ansuategi eta nik osatzen dugu.

Ikasgai honetan, kurtso hasieran haurtzaroko oroitzapenei buruzko hausnarketa bat egin genuen, eskolako oroitzapenak eta beste batzuk azalduz. Horren ondoren, teknologiak ekarri dituen aldaketei buruzko hausnarketa egin genuen eta horrek genero artean izan duen eragina azaldu.              
Ondotik gaitasun digitalei buruzko bideoa ikusi genuen(Jordi Adell).

Beste egun batean, gure herri edo zonaldeko txoko bereziren baten argazkiak jarri genituen (Elgorriaga, Nafarroa).                        

Klasean PLE-ri buruzko bideoa ikusi genuen (Jordi Adell) eta horrekin loturik nire PLE-ak zein diren adierazteko, Symbaloo erabili nuen. Horrez gain, taldeko PLE ere egin genuen, taldean erabiltzen genituen aplikazioak sailkatuz symbaloo batean berriro ere.

Beste alde batetik, nire bizitzako denbora lerroa egin nuen, "Capzles" aplikazioa erabiliz, txikitatik orain arteko argazkiekin.

Hori guztia egin ondotik, bakoitzak bere blogean IKT idatzi ditugun testuak aztertu ondoren, ondorio garbi batzuetara iritsi gara eta gure taldeko hausnarketa egin genuen.

Beste ariketa erakargarri eta entretenigarri bat, argazki elkarrizketa izan zen, guretzat garrantzitsuak diren gauzak adierazteko balio izan diguna, hori banaka eta taldeka ere egin genuen.

Saio teoriko batzuetan gonbidatuak izan genituen eta txarlak entzuteko aukera izan genuen, bat Amara Berriko hitzaldia izan zen eta bestea Adunako eskolako hitzaldia , Iñaki Pagolaren eskutik.

Hala ere, beste mota bateko saio teorikoak ere izan ditugu, klasean hausnartu eta hitz eginez landu ditugunak, urriak 6koa adibidez.

Gero praktikaldia izan genuen, non tailer bat prestatu behar genuen haurrekin lantzeko. Gure taldeak argazki tailer bat prestatu zuen baina ez zuen oso emaitza ona eduki.

Bukatzeko, Artefaktoarekin aritu gara lanean. Gure gaia emozioena izan da eta 6 emozio adierazi ditugu kubo baten bidez. IKT-ak sartzeko musika nahasteko programa bat erabili dugu ordenagailu baten bidez eta horrez gain bideo bat sortu dugu, non, 6 emozioekin lotura duten argazkiak azaltzen diren.

IÑAKI PAGOLA: ADUNAKO ESKOLAKO IRAKASLEA

 Gaur arratsaldean, Adunako eskolan lan egiten duen irakasleetako bat etorri da magisteritzako 2.mailako ikasleoi hitzaldi bat ematera. Bera Iñaki Pagola da, 68 ikasle dituen eskola bateko maisua, ingelesa eta IKT-etan aditua (dominioak kudeatzeaz eta dokumentuen segurtasunaz arduratzen da).

Eskola txikia da eta ikasleen kopurua murritza denez, Haur Hezkuntzan eta Lehen Hezkuntzan, ikasleak ez dira mailaka sailkatzen, baizik eta kurtso desberdinetako ikasleez osatutako taldeak dituzte (bigarren eta hirugarren mailakoak elkarrekin, lau-bost- eta seigarren mailakoak batera…)

 Eskola honetan proiektuen bitartez egiten dute lan: ez dute testu-libururik erabiltzen, ordenagailuak, tabletak eta mugikorrak baizik. Arlo guztiak beraz, proiektuen bitartez lantzen dira:

Matematikak ikasteko adibidez maketak erabiltzen dituzte, neurriak ateratzeko eragiketak eginez. Azken finean, ikasi beharreko gauza guztiak egunerokotasunean dauden egoerekin lotzen dira, gauzak zentzu batekin ikasten dituzte eta ez buruz.

 Adunako eskola, heldutasun eredua deritzon horretan, maila aurreratuan aurkitzen da, izan ere, IKT-ak erabiltzen dituzte edozer gauza egiteko. Eredu honetan aurkitzen diren beste bi mailak hasierakoa eta ertaina lirateke, Euskal Herriko eskola gehienak bi hauetako batean aurkitzen direlarik. 

 Google apps-ekin etengabeko kontaktuan daude eta beraz, honek eskaintzen dituen doaineko baliabideak erabiltzera ohituta daude, hala nola:Blogger, Drive, Calendar, Classroom, posta elektronikoa...

  Honen arira, irakasle guztiek koaderno digitalak erabiltzen dituztela erratea garrantzitsua da (Drive eta Sites bezalako programekin egina) eta honako gauza hauek landu eta jasotzen dira: klase bakoitzean egingo dena, ikasleen asistentzia, jarduerak, denboralizazioa, landutako konpetentziak, edukiak, ebaluazio irizpideak...

 Bertze aldetik erran beharra dago, eskola honetako irakasle kopurua txikia izateak elkarlana sustatzen duela, izan ere, kuaderno digital berean idazten dute guztiek, horrela denek denon informazioa alderatu eta konpartitu dezakete.

Bileretako aktak ere, metodologia honekin jasotzen dituzte: egun bakoitzean iraskasle bat arduratzen da erabaki eta hitz egindako gauzak Driven idazteaz (horrela guztien eskura gelditzen da informazioa).

 Goian aipatutako Classroom app-aren inguruko azalpen txiki bat ere eman digu Iñakik: bertan irakasleek, egin beharreko lanak bidaltzen dizkiete ikasleei, hauek drive-aren bidez burutu eta igotzeko. Ondoren, irakasleak lan horiek zuzentzen ditu, vaina ez die erantzun egokia ematen, baizik eta pistak eta laguntza emanez, ikasleek haien kabuz ikas dezaten saiatzen dira.

Honez gain, irakasleari interesgarriak iruditzen zaizkion linkak jartzeko ere balio du, modu honetan ikasleak eguneratuta daude eta gauza berriak ikasteko gai dira.

 Calendar-en ere, irakasleek bilerak, ikastaroak eta gauza garrantzitsuak idazten dituzte (norbait klasera etorri ez dela adibidez) eta ondorioz, denek izanen dute horren berri.

 Bestetik, aipatu beharra dago, Adunako eskola, Alkiza eta Berrobi eskolekin dabilela elkarlanean. Horretarako Moodle plataforma komun bat dute, informazioa trukatu eta zein gai landuko diren azaldu ahal izateko.

 Blog-ari dagokionez, irakasleek klasean egindako lanak zein bideoak (ingeleseko arloan egindako batzuk ikusteko aukera izan dugu hitzaldian) igotzen dituzte eta ikasleek klase orduetan hauen inguruko iruzkinak idazteko aukera izaten dute, haien iritzia adieraziz eta gainontzeko lagunekin komentatuz.

 Hitzaldia amaitzerakoan, Iñakik galdera batzuk erantzun dizkigu: “proiektuak beti desberdinak direnez gero, ez dira inoiz gauzak errepikatzen eta nagusiek txikienei laguntzen diete eskolan”(izan da bere erantzunetako bat).

 Azkenik, irakasleak aurkeztutako Power Point-aren amaieran honako esaldi hau irakurri genezake:

"GURE USTEZ, KALEAN EDO GIZARTEAN DAUDEN BERRIKUNTZAK ESKOLAN EGON BEHAR DUTE ETA HORTAN SAIATZEN GARA"